МОДАР, ТУ РАВШАНИИ ДИЛИ ФАРЗАНДӢ...
Эҳдо ба Рӯзи Модар
Дар суханрониҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мақоми Зан – Модар хеле баланд арзёбӣ мешавад. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳамеша таъкид мекунанд, ки эҳтироми Модар яке аз арзишҳои муҳимми ҷомеаи тоҷик мебошад: “Модар сарчашмаи меҳру муҳаббат, рамзи покӣ ва тарбиятгари асосии насли инсон мебошад”. Дар ҷойи дигар Пешвои миллат чунин таъкид менамоянд: “Қадру манзалати Модар дар ҷомеаи мо хеле баланд аст ва эҳтироми модарон вазифаи муқаддаси ҳар як инсон мебошад”. Ин гуфтаҳо нишон медиҳанд, ки эҳтиром ба Модар на танҳо вазифаи фарзанд, балки арзиши муҳимми фарҳангии ҷомеаи мост. Дар ҷомеаи мо Модар ҳамчун рамзи покӣ, муҳаббат ва сабру таҳаммул эҳтиром карда мешавад. Модар шахсест, ки барои хушбахтии фарзанди худ аз ҳама чиз мегузарад. Ӯ шабҳои зиёдеро бедор мегузаронад, заҳмат мекашад ва тамоми неруи худро барои тарбияи фарзанд сарф мекунад. Модар ҳар чи бештару беҳтар мехоҳад, ки фарзандаш боодоб, донишманд ва зиракиву ҳушёр ба воя бирасад. Дар ҳақиқат Модар азизтарин ва муқаддастарин шахс барои ҳар инсон аст. Аз лаҳзаи ба дунё омадани фарзанд то охири умр, Модар бо меҳру муҳаббат, ғамхорӣ ва фидокорӣ фарзанди худро тарбия мекунад. Ӯ нахустин омӯзгор, роҳнамо ва дӯстест, ки инсон дар зиндагӣ дорад. Дар адабиёти тоҷик ситоишу васфи Модар фарогири саросар дорад. Шоирони ширинкалом, устод Мирзо Турсунзода дар шеърҳои худ меҳру муҳаббати Модарро хеле зебо тасвир мекунад. Ӯ Модарро сарчашмаи муҳаббат ва гармии зиндагӣ мешуморад: Модар, ту равшании дили фарзандӣ, Ту меҳри ҷовидонии пайванди зиндагӣ. Бо ин мисраъҳо шоир мегӯяд, ки Модар барои фарзанд натанҳо шахси наздик, балки чароғи роҳи зиндагӣ мебошад. Ҳамчунин шоири маъруфи тоҷик Лоиқ Шералӣ дар ашъори худ Модарро бо меҳру эҳсоси баланд васф мекунад. Дар ҷое шоир менависад: Агар рӯзе шавад дунё пур аз нур, Нури модар бувад аз он ҳам пурнур. Дар ин мисраъҳо шоир мехоҳад бигӯяд, ки меҳру муҳаббати Модар аз ҳама боло қавӣ ва равшан аст. Модар шахсест, ки аввалин гуиш ва калимаву ибораҳои зиндагиро ба фарзанд меомӯзонад. Модар ба фарзанд сухан гуфтан, роҳ рафтан, дӯст доштан ва эҳтиром кардани дигаронро меомӯзонад. Тарбияи дурусти Модар барои ояндаи фарзанд хеле муҳим аст. Агар Модар фарзанди худро бо муҳаббат ва тарбияи хуб ба воя расонад, фарзанд дар оянда инсони хуб ва муваффақ мешавад. Модар рамзи меҳрубонӣ ва бахшояндагӣ мебошад. Дар дилхоҳ мушкилӣ аввалин шахсе, ки кумакрасон аст, Модар аст. Ӯ ҳамеша омода аст, ки фарзанди худро дастгирӣ кунад ва барояш роҳ нишон диҳад. Дуои Модар барои фарзанд баракат меорад. Дар зиндагии ҳар инсон лаҳзаҳое ҳастанд, ки ӯ ба дастгирӣ ва меҳрубонии Модар ниёз дорад. Ҳатто вақте инсон бузург мешавад, меҳри Модар барои ӯ ҳамеша муҳим боқӣ мемонад. Модар ягона нафарест, ки муҳаббати ӯ беғаразу пок аст. Дар фарҳанги тоҷикӣ эҳтироми Модар яке аз арзишҳои асосӣ буда, Падар ва Модар барои фарзанд роҳнамои зиндагӣ мебошанд. Агар фарзанд ба Падару Модари худ эҳтиром гузорад, дар зиндагӣ баракат ва муваффақият ба даст меорад. Дар охири сухан метавон гуфт, ки Модар сарчашмаи муҳаббат, тарбия ва зиндагии инсон аст. Бе меҳру муҳаббати Модар зиндагӣ маънои худро гум мекунад. Аз ин рӯ, ҳар як инсон бояд Модари худро дӯст дорад, эҳтиром намояд ва барои хушбахтии ӯ кӯшиш кунад, зеро Модар равшании роҳи зиндагии фарзанд буда, муҳаббати ӯ ҳеҷ гоҳ кам намешавад. Идатон муборак бошад, модарону хоҳарон ва бонувони азиз!
Бобозода Асомиддин Ҳасан, мудири шуъбаи маорифи ноҳияи Шоҳмансури шаҳри Душанбе
